„Zo," zegt Bob. Hij komt de kamer in, met
zijn han-
den vol papier, potloden en stiften. „Kom maar eens
kijken Jeroentje, wat ik hier voor je heb."
„Die stiften zijn anders van mij," zegt
Erik. Hij weet
van tevoren al dat Bob er toch niet naar luistert.
„Kijk," zegt Bob en hij stalt alles uit op
het tafeltje
in de kamer, „dan kan Jeroentje mooi een tekening
voor ons maken. Wil je dat, Jeroentje?"
„Wijjedat?" vraagt Jeroentje en blijft Bob
vol verba-
zing aanstaren.
Bob pakt een viltstift en tekent een paar
strepen op
een vel papier. „Zie je wel?"
Jeroentje is al opgesprongen en klimt het
tafeltje
op. „Kekene! Joentje kekene!" roept hij blij.
Bob spreidt wel zes vellen papier aan alle
kanten
om Jeroentje heen en houdt hem een bosje stiften
voor.
Jeroentje pakt een dikke rode, gaat in een
kronkeltje
over de tafel liggen en begint meteen te tekenen.
Erik kijkt aandachtig toe. 'Hij hoeft niet
eens na te
denken wat hij maken zal. Hij weet het gewoon,'
denkt Erik. Hij ziet hoe Jeroentjes kleine tongetje